Zürich, Stuttgart og Berlin pluss pluss

Eg vil starte dette innlegget med å seie at eg er veldig skuffa over at VG ikkje har ringt meg. Eg har altså hatt ein like lang bloggpause som Mammatilmichelle (minst!), og så er det ikkje ei einaste avis som ringer og lurer på kor eg blir av. Utruleg skuffande.

Neidå, eg tullar sjølvsagt.

Eg har ikkje hatt alt for mykje tid til å blogge den siste månaden. Det har gått litt i eitt med turar og studier, og dermed har eg fått lite tid til å skrive noko her. Her kjem ei lita punktliste over det eg har gjort sidan sist og andre ting eg har tenkt på.

  • Zürich 2. oktober. Dyr by, men ganske fin. Skulle ønske eg hadde hatt meir tid og krefter til å utforske gamlebyen. Synest likevel Konstanz er finare. Vatn kostar 35 CHF (altså 35 euro for ein halv liter).

  • Stuttgart 5.-6. oktober. Inntrykket mitt frå Stuttgart og Zürich er prega av at eg framleis sleit med matlysten etter å ha vore sjuk i ei til to veker og difor sleit med å ha nok energi. Stuttgart var ikkje ein veldig fin by, men det er mykje å gjere der sidan det er delstatshovudstaden i Baden-Württemberg. I løpet av tida me var der var me på to bilmuseum (Mercedes og Porsche) og eit kunstmuseum. Likte Mercedes-museet betre enn Porsche-museet på grunn av den historiske konteksten dei sette bilane inn i og fordi dei hadde ei tidslinje på veggen som handla om noko anna enn bil.
Bilete av meg med den perfekte familiebilen.
  • Besøk av familien 9. oktober til 13. oktober. Eg fekk bu på hotell i nesten ei veke saman med familien. Trur ikkje dei opplevde meg som den perfekte guiden sidan eg nesten ikkje klarte å finne fram til kyrkja i sentrum av gamlebyen. Men me kom dit til slutt. Utanom kyrkja fekk eg vist familien Meersburg, Mainau og Bismarckturm. Alltid koseleg med besøk.
  • Berlin 15.-19. oktober. Ja, me plutseleg var me i Berlin tre heile dagar. 15. og 19. oktober vart brukt på å ta buss ti til tolv timar i strekk. Dei tre dagane i mellom vart brukt på Berliner Zoo, DDR-museet, “omvisning” i Reichtag (føredrag om historia til bygninga og audi-guide i kuppelen), Brandenburger Tor, Checkpoint Charlie, Spionmuseum, Pergamonmuseet og Neues Museum. Favorittane mine er Pergamonmuseet og DDR-museet. DDR-museet er lite, men kanskje noko av det beste Berlin har å by på. Det er interaktivt og viser på ein veldig god måte korleis DDR var som land.

  • Universitetsball 21. oktober. Eg er så glad eg kjøpte billett til dette. Då me kom stod rektoren på universitetet og handhelste på alle og sa velkommen. I tillegg var det skikkeleg ball med skikkeleg dans. Dei hadde fått dansarar til å kome frå andre stader for å danse pardans. For ein kveld! Her er eit bilete av meg og Tom frå ballet:

  • Studiestart 24. oktober. No har det verkeleg starta. Eg er i gang med lesing og oppgåveskriving og hardkøyr. Gler meg allereie til juleferien slik at eg får ein pause. Men det er gøy altså. I tillegg har vêret skifta frå 20 grader heilt til midten av oktober til ned mot null no. Eg går til universitetet kvar dag. Har kjøpt alt for mange bøker, særleg på tysk. Er 200 sider inn i den første eg kjøpte, Gute Geister (The Help/Barnepiken).
  • Neuschwanstein 4. november. Endeleg fekk eg sjå Disney-slottet over alle Disney-slott. Fint utanpå, turistfelle på innsida. Gøy å ha vore der, men reiser ikkje tilbake med det første. Litt for mange folk, og det fascinerer ikkje på same måte etter å ha vore der ein gong. I tillegg er Marienbrücke ganske skummel. Sjå for deg ei bru mellom to fjellknausar som gyngar når du går på henne. Og sjå for deg at det til ei kvar tid er minst tjue menneske på denne brua…

Dette var vel alt for no. Litt oppstykka innlegg med litt for mange ufullstendige setningar (gramatisk sett). Eg skal prøve å kome sterkare tilbake seinare.

Tübingen, Bismarckturm og Mainau

Greetings from Germany! Byrjar å bli ei stund sidan sist eg blogga no. Det har gått ganske mykje i eitt sidan sist. Eg har hatt mykje å gjere i tillegg til at eg vart sjuk med halsbetennelse. Er heldigvis betre no og har fått medisinar for det, men å vakne med verk i halsen i to veker er ikkje akkurat det kjekkaste til no under utvekslinga. Heldigivs har eg gjort mykje anna som er mykje kjekkare enn vere sjuk.

Laurdag for to veker sidan reiste me til Hohernzollern slott og Tübingen. Hohenzollern slott ligg i delstaten Baden-Württemberg ca 50. km frå delstatshovudstaden Stuttgart. Slottet har fått namnet sitt frå fyrstehuset Hohenzollern som budde her til 1945. Faktisk er slottet framleis eigd av Hohenzollern-familien. Som de ser var det ganske ok utsikt frå slottet.

Det var langt og bratt å gå opp til Hohenzollern. Klarte heldigvis å stille opp på ein selfie sjølv om eg var litt sliten.

Etter Hohenzollern reiste med til universitetsbyen Tübingen. Me fekk ei lita omvisning der. Eg veit eigentleg ikkje heilt kor me var, men eg hugsar at me var inni i ei protestantisk kyrkje som eg likte veldig godt. Den var enkel og stilrein. Mange andre sa at kyrkja var keisam, men det er fordi at protestantiske kyrkjer generelt er mykje mindre pynta enn katolske. Fokuset skal vere på bodskapen og ikkje på pynten. Dessverre har eg ikkje nokre bilete frå kyrkja, men eg har heldigvis nokre bilete av sjølve byen.

Det kjekkaste i Tübingen var punting. Me fekk vere med på tur i ein punt-båt og såg byen frå vatnet. Det første biletet er tatt frå den turen. I starten syntest eg det var skikkeleg skummelt, for kvar gong nokon rørte på seg kjentes det ut som om båten skulle kantre. Eg roa meg heldigvis litt ned etterkvart, kanskje fordi nokon påpeika at det var ca. ein meter ned til botnen… Dessverre har eg ikkje nokre gode bilete frå puntinga.

Torsdag for litt over ei veke sidan gjekk me nok ein gong til Bismarckturm for å sjå solnedgangen. Det som var spesielt denne dagen var at me hadde utsikt heilt til Alpene. Det var mykje vakrare enn det ser ut som på biletet. Altså, å kunne sitje å sjå på solnedgangen på eine sida og Alpene på andre sida og byen rett framfor deg, det er berre heilt magisk. Me må nyte det så lenge me kan før det blir for mykje skodd og regn. 

Då me sat og såg utvoer Alpene og solnedgangen og byen, kom me på at me kunne jo ta turen til Sveits. Ein liten kveldstur liksom. Me tok derfor bussen ned til sentrum og gjekk forbi LAGO, kjøpesenteret i Konstanz, og over grensa. Her er eit bilete av meg som er to stader på ein gong:

Me gjekk oss ein liten tur i Kreuzlingen, den sveitsiske byen som ligg rett ved Konstanz, før me gjekk tilbake for å finne oss litt mat i Tyskland. Me var alle samde om at det hadde vore ein fin tur til Sveits. Her er eit bilete av oss då me var ved Bismarckturm:

Dette er Alexandria og Tom forresten. Dei kjem i frå Storbritannia begge to og er generelt veldig greie folk å henge med. Dei kjem garantert til å dukke opp meir på bloggen framover.

Dagen etter det vakna eg opp med ganske vond hals, men tenkte: “Jaja, ikkje ulikt dei dagane som har vore. Eg får kome meg på skulen.” Akkurat denne dagen skulle me på ekskursjon til Birnau. Eg var optimistisk, for eg liker ekskursjonar og eg liker tyskklassen min. Dessverre vart eg berre dårlegare og dårlegare utover dagen, og det enda eigentleg opp med å bli ei ganske kjip oppleving. I løpet av dagen tok me buss til havna, båt til Überlingen, buss til Birnau. Så var me ved Birnau i to timar. Etter det gjekk me i 30 minutt, hadde piknik i 30 minutt, gjekk i 20 minutt, venta på bussen i 30 minutt, tok bus til Meersburg og ferje frå Meersburg til Konstanz. Så venta det to bussar derfrå og heim til meg.

No er det kanskje mange som lurer på kva Birnau er sidan eg ikkje har nemnt det før no, men berre klaga over turen. Birnau er ei rokoko-kyrkje (usikker på om det skal vere bindestrek eller eitt ord… Unnskyld viss dette er feil). Utanpå ser kyrkja ut som eit rådhus eller eit lite slått, men inni ser den veldig ut som ei katolsk rokoko-kyrkje. Eg lærte i alle fall kva rokokostil er, og unnskyld alle som synest det er fint, men eg klarer berre ikkje denne stilen. Det er berre kaos og null rette linjer. Det er null geometri. For å sitere tyskteksten eg skreiv etter ekskursjonen: “Kva skjedde då dei tenkte at kaos er finare enn tydelege, geometriske linjer?” Google “Birnau Bodensee” så får de sjå kyrkja.

Heldigvis var området rundt kyrkja veldig fint, og ikkje minst båtturen syntest eg var forfriskande. Dessverre var eg ikkje i form til å ta gode bilete, så det blir ikkje lagt ut noko her på bloggen frå det.

Etter me reiste til Birnau føler eg det har skjedd ganske mykje, men eg grunnen til det er at eg har vore i så dårleg form at kvar gong eg har gjort noko har eg gitt meg sjølv eit klapp på skuldra for at eg klarte å kome meg ut. To av tinga som har skjedd er at eg har drukke ein god kaffi på Doe Vita Coffee Shop og ete Schnitzel på Turm.

Viss nokon synest det ser ut som om eg drakk av kaffien før eg tok biletet, er nok det dessverre sant. Eg beklager veldig at eg var så amatørmessig og ikkje tenkte på bloggen før meg, og det skal ikkje gjenta seg. Til gjengjeld ser schnitzelen og dei steikte potetene akkurat ut som då eg fekk det servert.

På fredag var siste dag på språkkurset. Den siste veka har vore hektisk med mykje å gjere, særleg sidan eg vart sjuk (no har eg gjentatt det mange nok gonger). Heldigvis hadde eg ein grei lærar. Eg synest sluttresultatet vart bra trass alt. Det eg har lært best trur eg må vere å skrive godt tysk. For eit par månadar sidan orka eg ikkje ein gong tanken på å skrive ein epost til nokon på tysk, men no har eg gjort det òg.

Den siste turen eg skal oppdatere dykk på er turen til Mainau i går. Mainau blir ofte kalla “Die Blumeninsel Mainau”. Grunnen til det er rett og slett at det er mange blomar der og ikkje minst mange skulpturar laga av blomar. Her er ein påfugl laga av blomar:

Det mest spennande med Mainau var likevel ikkje blomane, men sommarfuglane. Dei har eit eige sommarfuglhus! Eg elskar sommarfuglar, og det var heilt fantastisk å sjå så mange på ein og same stad. Mange av dei var mykje større enn dei eg har sett før, og dei hadde fargerike, fine vinger.

Her er eit bilete av meg og fossen i sommarfuglhuset. Godt å kjøle seg litt ned i eit hus med tropevarme.

I slutten av dagen gjekk me til slottet på Mainau for å ete Apfelstrudel (det var det dei andre som åt) og drikke kaffi. Det første biletet i dette blogginnlegget er frå solnedgangen på Mainau i går. Den var meir enn ok+.

Eg innser at eg må byrje å blogge oftare slik at innlegga ikkje blir så lenge med så mange bilete. Det som skjer framover er at me reiser til Zürich på måndag og til Stuttgart frå torsdag til fredag. Veka etter der kjem familien på besøk. Godt med litt ferie fram til førelesingane startar 23. oktober.

Håpar alt er bra i Norge og at ingen går rundt der og forgiftar matvarene. Det er ein mann som har prøvd å forgifte babymat her nede. Han seier han vil halde fram med det i hele Europa om han ikkje får 117 millionar euro. Mange koselege folk her.

Skrivast snart!

Hei, Tyskland!

 

No er det ei veke og to dagar sidan eg kom til Tyskland. Grunnen til at eg ikkje har blogga før no er ikkje at eg ikkje har noko å skrive om, men at har eg hatt så mykje å gjere at eg ikkje har hatt tid. Det går slag i slag, og det er lite tid til overs kor eg ikkje har noko å gjere.

Dagane har for det meste gått med til tyskkurs og orienteringskurs. GO Konstanz heiter språkkurset eg går på. G står for “German” og O står for “Orientation”, og det er eigentleg det alt handlar om. Tysk før lunsj og orientering etter lunsj.

På den eine sida er GO Konstanz ganske likt det eg hadde forventa. Me blir slusa gjennom det tyske byråkratiet og får eit ferdig program i hendene for dei neste fire vekene. På den andre sida er det ikkje heilt som eg venta, for eg kom ikkje på at det er så sosialt og så enkelt å få vener. Det er ikkje berre informativt, men òg gøy. I tillegg til tysken og orienteringa har me vore på ekskursjonar i helgene og me har drukke kaffi saman i vekedagane. For ei veke sidan utforska me gamlebyen og havna. I går kveld gjekk me tur til Bismarckturm for å sjå på solnedgangen. Bileta nedanfrå er frå Birsmarckturm. Utruleg fint.

Tyskkurset eg går på er generelt veldig gøy, men utfordrande. Me er delt opp i veldig små klassar (under 15 i kvar klasse). Det er ulike nivå i kvar klasse. Eg er utruleg nøgd med dei eg går med. Dei er snille, hyggjelege folk med humor. Læraren vår er blid og veldig flink til å lære frå seg. Samstundes er han streng og tydeleg. Det blir snakka tysk heile tida, og om eit ord må forklarast er det forbudt å gå over til engelsk. Alt, til og med forklaring av ord, føregår på tysk. Læringskurva er ganske bratt. Ikkje minst får me lært oss å forstå tysk godt. Den andre dagen skulle me ta med eit bilete og presentere eit tema me valte sjølv. Eg valte å seie litt om det norske valet og tok med eit bilete av Erna Solberg. No heng biletet av henne på veggen på sida av presentasjonen av meg:

Universitetet er veldig moderne både i utsjånad og på andre måtar. Strukturen er ikkje hierarkisk, og ingen skal bli ekstra framheva. Når du sit i kantina kan du forvente å møte professoren din fordi alle et på same plass. Elles er det ein labyrint som skal vere eit symbol på at vitskapen er kompleks. Det er ikkje veldig lett å finne fram. Tysklæraren min sa at det er ulike fargar på dei ulike bygningane slik at bygg A har ein farge og bygg K ein annan farge. Dessverre kan desse fargane berre bli sett ovanifrå… Det er fullt mogleg å gå frå bygg A til bygg K utan å gå ut av bygninga. Frå ein plass til ein annan finst det fleire forskjellige ruter. Litt annleis enn UiO altså.

Viss ein går opp på taket på universitetet er det ekstremt fin utsikt over Bodensee. I alle fall førebels når det ikkje er skodd og kalt. Utover hausten blir nok ikkje utsikten så bra, men det får eg leve med.

Under her er nokre bilete frå havna og byen i Konstanz.

På laurdag var me på omvisning i sjølve byen. Det var kaldt og vått og krevde store paraplyar fleire kunne gøyme seg under, men heldigvis var det interessant og lærerikt i tillegg. Eg har heilt bevisst valt å delta på omvisningane som føregår på tysk for å kunne lære meir òg utanfor universitetet. Som de kanskje ser er ikkje bileta frå ein regntung dag. Dei vart tatt før laurdag.

På sundag var me på ekskursjon til Meersburg. Vêret var fint, så båtturen over Bodensee var heilt nydeleg. Meersburg er ein liten by litt lenger inn i Tyskland. Den ligg ca. 20 minutt med ferje frå Konstanz. På øya ligg det eit gammalt slått, eller ei borg om du vil, som heiter Meersburg (“Slottet ved sjøen”). Staden er kalla opp etter slottet. Dette slottet er faktisk framleis privateigd, men allereie då slottet vart kjøpt i slutten av 1800-talet var det eit ønske om at det skulle vere eit museum. Difor er det mogleg med omvisning her. Dette er det gamle slottet. Rettovanfor ligg det eit nyare slott. Det er viktig at, i følge guiden, at det gamle slottet blir kalla “Burg” og det nye “Schloss”. Det skal visst markere ein skilnad.

Byen Meersburg er heilt nydeleg, og då me var der var det vinfestival. Eg drikk ikkje alkohol, men eg fekk tak i lemonade og alkoholfri vin. Vinen smakte surt og minna meg om altervin. Lemonaden var veldig god. Den britiske venninna mi kjøpte òg lemonade, men med ein annan smak, så eg fekk smakt både appelsinlemonade og eplelemonade. Dessverre kan eg ikkje hugse merket, men det var veldig godt. Like godt som eple- og sitronlemonaden eg hadde på fredag kveld. Den var frå Bodensee-området.

Her er den alkoholfrie vinen. Prøvde å smile i alle fall.

Viss nokon skulle lure ut frå bileta: Ja, eg har vener her nede. Nei, eg legg ikkje ut bilete av dei med mindre eg har lov, og difor er alle bileta keisame landskapsbilete (bortsett frå det siste).

Til slutt: Viss Norge nokon gong skulle få mangel på arbeidsplassar innan forvaltninga kan dei alltids opprette “Bürgerbüro” (“Borgerkontor” direkte omsett). Det har dei her i Tyskland. Om du flyttar til ein tysk by må du innan to veker registrere deg hos Bürgerbüro. Då tar du med pass og ei stadfesting på at du har bustad og blir registrert. Dei spør òg om religion , om du har budd i Tyskland før og kva land du kjem frå (altså om du kjem direkte frå Norge når du er frå Norge eller om du er norsk, men har budd i Sverige dei siste åra). Det er byråkrati, det!

 

Om eit døgn

Om eit døgn er eg på veg ned til Tyskland. Eg varierer mellom å tenkje: “Eg gler meg noko heilt vilt” og “Kvifor søkte eg eigentleg om å få reise på utveksling i februar?”

Når eg sit og ser på TV-proram på fredagane og laurdagane dukkar ofte setninga “Det er en helt ubeskrivelig følelse”. Viss dommarane har trykka på den raude knappen i The Voice, viss artistane i Stjernekamp synest dei song bra eller viss dei som dansar i “Skal vi danse” er nøgde med gjennomføringa. “Det er en helt beskrivelig følelse”. Eg tenkjer då at me burde faktisk bli litt betre til å skildre kjenslene våre.

Men viss nokon hadde gitt meg ein mikrofon og spurt meg: “Hvordan føles det?” slik nesten alle programleiarane gjer, trur eg eigentleg ikkje at eg hadde kome på eit mykje betre svar sjølv. For det er vanskeleg å skildre korleis det er å skulle reise på utveksling. Det er ei blanding av alt samstundes. Eg tenkjer veldig mykje på det. Eg er ikkje i tvil om at eg gler meg til å kome ned og til å treffe folk, men så byrjar eg å tenkje på at eg berre skal sove ei natt til i eiga seng, at eg berre skal heim to gonger før juli neste år (etter det som er planlagt, og heldigvis skal eg heim ganske lenge i mars) og at eg ikkje kjenner nokon der nede sånn skikkeleg.

Og så tenkjer eg på rommet mitt, at eg gler meg til å sjå kor eg skal bu og kven eg skal bu med. Eg gler meg til den augeblinken eg berre kan synke ned på senga og tenkje: “No er eg her.” Eg gler meg til å handle inn ting eg treng og bli kjent med byen. Eg gler meg til språkkurset og ekskursjonane og til å treffe nye folk. Eg gler meg til sjølve studia, og ja, eg merkar faktisk at det ikkje hadde vore noko problem å starte å studere for nokre veker sidan då dei eg gjekk med på UiO i fjor starta.

Det er eigentleg berre eit kaos av kjensler kor eg gler meg kjempemasse, gruar meg litt, men er aller mest nervøs og spent. Eg har tenkt på å reise på utveksling sidan eg gjekk på ungdomsskulen og no skjer det. I morgon. Det er eigentleg litt vanskeleg å forstå. Det kjentes veldig lenge til då eg søkte i februar, men no er det ikkje lenge til i det heile tatt.

Eg trur eg berre må stoppe her, for eg har ikkje noko meir å seie. Det er berre godt å skrive litt og få ut litt “på papiret”. Alltid når eg legg meg skriv eg ned tre ting eg er takksam for i ei bok med bilete av Audrey Hepburn frå filmen Breakfast at Tiffany’s. I går var den boka pakka bort, så då fekk eg ikkje gjort det. Eg merka at det var litt vanskelegare å roe seg ned utan den litle stunda kor eg berre kunne tenkje tilbake på dagen og kva eg var takksam for. I staden for gjekk tankane rett til morgondagen. Men sånn er det. Eg kan ikkje bli avhengig av ei notatbok for å roe meg ned.

Eg skal prøve å blogge når eg kjem ned, og eg skal prøve å ta bilete av byen og rommet og universitetet. Viss de følger bloggen og Facebook-sida (facebook.com/mailenefh) får de med dykk kva som skjer.

Snakkes!

 

Bilete: Wikimedia

 

Utvekslingskluss og utvekslingsglede

Hei, bloggeeeeeen!

Tulla… Startar på nytt.

 

Hei!

Den siste tida har det skjedd både lite og mykje. Lite fordi eg for det meste har vore heime. Mykje fordi det plutseleg vart ein del å fikse rundt utvekslinga.

Det mest dramatiske som har skjedd – viss eg kan kalle det dramatisk – var at eg oppdaga desse setningane her på Universitetet i Konstanz sine nettsider: “For Erasmus+ students, the original nomination determines the duration of the exchange period (1 or 2 semesters). An extension beyond this is not possible.”

Eg er heilt sikker på at eg hadde oppdaga dette tidlegare om det stod der tidlegare. Planen har heile tida vore å ta to semester, men starte med eitt for å sjå korleis det går. Då eg snakka med tilsette på UiO sa dei at det mest sannsynleg ikkje ville bli noko problem å utvide perioden. Så ser eg desse setningane om at i Konstanz er det ikkje mogleg for utvekslingsstudentar som reiser via Erasmus+ (noko eg gjer) å utvde noko utover den perioden eg nominert for.

Eg var ei lita stund heilt sikker på at eg måtte legge ein ny plan og flytte til ein ny stad i Tyskland til eit nytt universitet etter eit halvt år. Eg sat og såg på Augsburg, Hannover, Potsdam og fleire andre stader berre for å førebu meg på å kanskje måtte forlate Konstanz. Det var ikkje dei beste dagane i sommar… Samstundes klarte eg å gløyme det litt då eg var i Oslo første helga i august. Å sitje på landsstyremøte i KrFU og planlegge korleis Norge og verda bør vere i framtida er ein god måte å få tankane over på noko anna.

Heldigvis ordna det seg. Eg sendte epost til utvekslingskoordinatoren for Erasmus-avtalar på SV-fakultetet. Ho sendte epost til Konstanz, og Konstanz fiksa ei utviding til eitt semester til. No er det fiksa. Eg får berre finne meg i at eg er låst til Konstanz fram til juli neste år. Hurra!

 

Ein annan kul ting: Eg har fått meg ein buddy.

Det høyres rart ut, men det betyr berre at fadderprogrammet i Konstanz (buddy program) har funne ein fadder til meg som kan hjelpe meg med å kome til rette i Konstanz når eg kjem fram. Altså ein buddy. Me har vore i kontakt, og eg har blitt lova at eg skal få hjelp til å kome meg bort der eg skal bu.

 

Elles er det mange epostar som skal sendast, mange dokument som skal skrivast ut, mange søknadar som sakl fyllast ut og mykje anna eg må fikse no rett før eg reiser. Viss du lurer på kva som er meint med papirmølle, kan eg tilrå eit utvekslingsopphald i Tyskland kor dei treng papir (i papirformat!) på alt!

 

Det som har skjedd utanom utvekslingsplanlegging kan i stor grad illustrerast ved Instagram-bilete:

  • Eg har strikka min første genser,og det er ein #linelangmogenser. Smilet mitt gjekk nesten rundt då eg var ferdig og fekk prøve den på:
  • Eg har strikka tre huer, to som var vellukka og ei som ikkje var fullt så vellukka:
  • Eg har rydda i gamle albumar og funne gamle bilete:
  • Eg har byrja å gå tur etter frukost. Hels på den nye vennen min, Shaun:

A post shared by Mai Lene (@mailenefhk) on

  • Eg har vore i Oslo. Då tok eg bilete av operaen fordi eg ikkje hadde noko anna å gjere på sundagskvelden:

 

Framover blir det berre endå meir utvekslingsplanlegging. Eg gler meg veldig til å kome i gang med sjølve utvekslinga, men kjenner at eg er nervøs og at det kriblar i magen òg. No håpar eg berre alt kjem i orden før eg reiser.

Forresten kikka eg innom bloggen til Caroline Berg Eriksen i dag. Ho planlegg allereie selskapet til dottera som har bursdag i september. Kjenner eg er veldig skuffa over at ingen lager temabursdag til meg, og eg har jo faktisk bursdag før Caroline Berg Eriksen jr. nr. 2. Eg veit at litteraturtema eller “kom-som-ein-departementsbyråkrat”-tema ikkje er så veldig spenstig, men hallo liksom!

Det var alt for i dag.

Snakkes bloggeeeeen!

Tulla…

Snakkes!

Ofte stilte spørsmål om utveksling

No er det berre litt over seks veker til eg reiser på utveksling. Mykje byrjar å kome på plass. Eg har endeleg fått opptaksbrev, eg har fått stad å bu og eg har fått stadfesta at eg har kome med på språkkurset eg skal ta i september. Det nærmar seg veldig, og eg kjenner at eg er spent og nervøs og forventningsfull og alt mogleg på ein gong.

Eg får ofte mange av dei same spørsmåla om utvekslingsopphaldet mitt, så difor tenkte eg at eg kunne lage eit innlegg kor eg svarer på ofte stilte spørsmål.

1) Kvifor Tyskland?

For det første kan eg tysk ganske godt, så då passa det jo å reise til eit land kor dei snakkar tysk. For det andre er det stor etterspurnad etter folk som kan snakke tysk og har studert i Tyskland, og som eit karrierejagande menneske som mest av alt er oppteken av CVen passa jo Tyskland ganske godt (Eg er oppteken av andre ting enn CVen altså. Til dømes er eg ganske interessert i bøker.) For det tredje har eg feriert i Tyskland to gonger og vore på ein skuletur dit. Inntrykket eg har fått frå dei gongene har vore utruleg bra. Tyskland har mykje å by på. Det er ei blanding av gammalt og nytt. Du ser korleis historia har sett preg på alt frå små stader til store stader. I Dresden til dømes ser du svarte merke overalt i byen. Blant anna er delar av Dresden Frauenkirche svart. Dette er på grunn av bombinga av Dresden under andre verdskrig. Veldig spesielt, og særleg sidan dei delane av kyrkja som ikkje er svarte har blitt bygga på ny etter krigen.

Bileta ovanfor er frå Dresden Frauenkirche og Dresden Academy of Fine Arts. Dei ber preg av mine litt begrensa ferdigheiter med fotografiering i 2013.

Den siste grunnen til at eg har valt Tyskland er rett og slett at eg er veldig fascinert av historia til landet. For hundre år sidan var dei delaktige i den første verdskrigen. I mellomkrigstida opplevde dei revolusjonar, statskupp, økonomisk krise og ekstreme politiske strøymingar. Så kom den andre verdskrigen som førte til at store øydeleggingar og eit land som vart delt mellom dei som gjekk sigrande ut av krigen. I løpet av den kalde krigen vart Bundesrepublik Deutschland (Vest-Tyskland)  og Deutsche Demokratische Republik (Aust-Tyskland) grunnlagt i 1949. For berre litt over femti år sidan bygde dei muren i Berlin.

I dag, i 2017, er Tyskland ei europeisk stormakt med ein forbundskansalar som fleire gonger har blitt kåra til verdas mektigaste kvinne. Dei har verdas tredje største bilindustri og er ein garantisk for eit europeisk samarbeid. Den europeiske sentralbanken ligg i Frankfurt. Alt dette etter hundre år med krig, totalitære ideologiar og splitting.

Beklager historietimen, men synest det er stort å tenkje på. Eg vil bli betre kjent med eit land som har vore gjennom alt dette og likevel har klart å reise seg.

 

2) Kor skal du til i Tyskland?

Eg skal til Konstanz som ligg heilt sør i delstaten Baden-Württemberg. Det er ein by med ca. 80.000 innbyggjarar og er dermed den største byen langs Bodensee.

3) Er det via universitetet eller reiser du på eiga hand?

Det er via utvekslingsprogrammet til Universitetet i Oslo. Dei to semestera eg skal vere i Tyskland går inn i bachelorgraden min i statsvitskap.

 

4) Kva fag skal du ta? 

Eg veit ikkje heilt sikkert endå alle faga eg skal ta, men eg må i alle fall ta eit emne i internasjonal politikk. Det er eit obligatorisk fag i bachelorgraden min, og eg skulle eigentleg tatt det ved Universitetet i Oslo i haust. På grunn av utveksling må eg ta det i Tyskland. Utanom det må eg ta eit emne som erstattar eit fag på 2000-nivå (eit fordjupningsfag innanfor komparativ politikk, internasjonal politikk, politisk teori eller offentleg politikk og administrasjon). 40 studiepoeng kan eg velje heilt fritt.

 

5) Korleis ordnar du med plass å bu og korleis skal du bu?

Då eg sendte søknad til Universitetet i Konstanz søkte eg òg om stad å bu. Alle internasjonale studentar er garantert bustad i Seezeit Studierenderwerk sine studentbustadar. No har eg fått tildelt plass i ein studentbustad berre seks minutt med sykkel frå universitetet.

 

6) Kor lenge skal du vere der?

To semester er planen.

 

7) Må du studere på tysk?

Ja, hovudsakleg. Enkelte emne eg kan velje er på engelsk. Flesteparten er på tysk. Heldigvis har eg gått inn for å lære meg språket, og eg skal ta språkkurs ein månad i september før semesteret startar.

 

8) Gler du deg?

Ja.

 

Bilete: Mest frå Wikimedia, to eg har tatt